Menu

H κατάρρευση της Βενεζουέλας πλησιάζει

Venezuela atmΤι συμβαίνει όταν η χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως γίνεται η τελευταία χρεοκοπημένη χώρα; Καθώς η κυβέρνηση της Βενεζουέλας γίνεται ολοένα και πιο δεσποτική, η κατάρρευση πλησιάζει - και παρά τις άπειρες προειδοποιήσεις,  ο κόσμος παραμένει απροετοίμαστος για τις συνέπειες.

Οι πρόσφατες ειδήσεις διαβάστηκαν σαν να ήταν θρίλερ του Χόλιγουντ: Σύμφωνα με τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο, δολοφόνοι που εκπαιδεύτηκαν στην Κολομβία προσπάθησαν να τον σκοτώσουν με μη επανδρωμένα αεροσκάφη γεμάτα εκρηκτικά, όπως διαμήνυσε σε τηλεοπτικό του διάγγελμα. Απάντησε λαμβάνοντας δραστικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της φυλάκισης και των φερόμενων βασανιστηρίων ενός από τους πιο ένθερμους αντιπάλους του.

Εν τω μεταξύ, ακόμα κι αν οι θεωρίες σχετικά με τις ρίζες της επίθεσης πολλαπλασιάστηκαν στο Καράκας, ένας δικαστής στο Ντέλαγουερ έκρινε ότι μια καναδική εταιρεία εξόρυξης θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τα περιουσιακά στοιχεία της μητρικής εταιρείας Citgo Petroleum Corp., που αποτελεί βασικό κομμάτι της δεινοπαθούσας κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας της Βενεζουέλας που χρηματοδοτεί την κυβέρνηση. Η χώρα ήταν ήδη σε καθεστώς πτώχευσης με χρέη που ξεπερνούσαν τα 4 δισ. δολ. σε ομόλογα. Η οικονομία της έχει συρρικνωθεί σχεδόν κατά 50% από το 2013. Και ο υπερπληθωρισμός που μπορεί να φτάσει το 1 εκατομμύριο τοις εκατό φέτος, πλήττει τις καθημερινές συναλλαγές. Αν ισχύσει η απόφαση του δικαστή των ΗΠΑ, η οικονομία του καθεστώτος -σαν να ήταν χτισμένη από τραπουλόχαρτα- θα μπορούσε να καταρρεύσει.

Εν τω μεταξύ, η ανθρωπιστική κρίση που προκλήθηκε από την καταστολή του πληθυσμού και την κακοδιαχείριση της οικονομίας συνεχίζει να εξαπλώνεται. Τα τρόφιμα, η ιατρική, η ηλεκτρική ενέργεια και ακόμη και το τρεχούμενο νερό δεν επαρκούν - και ο στρατός ελέγχει τη διανομή των εν λόγω αγαθών ολοένα και περισσότερο. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια Βενεζουελάνοι έχουν μεταναστεύσει σε γειτονικές χώρες ή στις ΗΠΑ, όπου οι Βενεζουελάνοι αποτελούν τη μεγαλύτερη ομάδα αιτούντων άσυλο. Ο Ισημερινός προσπαθεί να αντιμετωπίσει το μισό εκατομμύριο Βενεζουελάνους που έχουν εισέλθει στη χώρα φέτος.

Και παρόλ' αυτά, άλλες χώρες δεν κατάφεραν μέχρι στιγμής να δώσουν μια αποτελεσματική απάντηση. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ενισχύσουν τη βοήθεια προς τη Βραζιλία, την Κολομβία και τον Ισημερινό, μεταξύ άλλων, σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσουν μια προσφυγική κρίση που πλησιάζει σε μέγεθος αυτή της Συρίας. Σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι εύπορες χώρες του κόσμου πρέπει επίσης να επιταχύνουν τον προγραμματισμό για μια απολύτως αναπόφευκτη διάσωση και αναδιάρθρωση χρέους.

Καμία τέτοια οικονομική στήριξη δεν μπορεί φυσικά να προσφερθεί μέχρις ότου η Βενεζουέλα αποκτήσει μια κυβέρνηση πρόθυμη να αποκαταστήσει τη δημοκρατία και να ακολουθήσει ρεαλιστικές οικονομικές πολιτικές. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ θα πρέπει να καταστήσουν σαφές στον Μαδούρο ότι το να εκμεταλλευτεί το επεισόδιο με το drone ως πρόσχημα για τη φυλάκιση και την κακομεταχείριση αθώων αντιπάλων του θα προκαλέσει περισσότερα "παγώματα” περιουσιακών στοιχείων, ταξιδιωτικές απαγορεύσεις και πιθανές διώξεις από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Ωστόσο, υπάρχουν όρια στις οποιεσδήποτε κυρώσεις μπορούν να επιβάλουν, και οι κίνδυνοι στην εφαρμογή τους είναι πολλοί. Ακόμη, οι νέες κυβερνήσεις στο Μεξικό και την Ισπανία είναι απρόθυμες να ασκήσουν πίεση στον Μαδούρο.

Ο επερχόμενος πρόεδρος του Μεξικού Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, για παράδειγμα, υποστηρίζει μια μη παρεμβατική πολιτική, η οποία αγνοεί τον κίνδυνο που πλησιάζει. Η Κίνα, από την πλευρά της, συνεχίζει να υποστηρίζει το καθεστώς Μαδούρο με συμφωνίες "δανείων για πετρέλαιο” οι οποίες στο σημείο αυτό, απειλούν να υπονομεύσουν την αξία της Κίνας στην περιφέρεια.

Ο ίδιος ο Μαδούρο φαίνεται να ελπίζει ότι μπορεί να αποτρέψει την κατάρρευση της χώρας του με ένα μίγμα λανθασμένων οικονομικών πολιτικών και σκληρών μέτρων. Δεν μπορεί. Αλλά μια βίαιη ανατροπή της κυβέρνησής του θα κινδύνευε χειρότερα αποτελέσματα - ένα εμφύλιο πόλεμο, για παράδειγμα, ή μια στρατιωτική δικτατορία. Η συνεχιζόμενη ειρηνική αντιπολίτευση, που θα υποστηρίζεται από διεθνείς πιέσεις και ισχυρή ανθρωπιστική βοήθεια, παραμένει η καλύτερη λύση.

Ο υπόλοιπος κόσμος πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει στο να οδηγηθεί η Βενεζουέλα σε ένα καλύτερο μέλλον και, ταυτόχρονα, να προετοιμαστεί για την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση που μπορεί να μην μπορέσει να αποτρέψει.

 
Last modified onMonday, 20 August 2018 15:42
back to top